Rafael Nadal'ın Avustralya Açık üçüncü turunda Alexander Zverev, dördüncü turunda da Gael Monfils ile oynadığı maçlar taktiksel açıdan son derece anlamlıydı. Çünkü hem Zverev hem de Monfils, oynadıkları tenisle Nadal'ı yenmek isteyen oyuncuların neleri yapmamaları gerektiğini göstermiş oldular.
Zverev ve Monfils'in iki gün arayla Nadal'a elenmelerinin temel nedeni oyunu geri çizginin de gerisinde kabul etmeleriydi. Nadal her ne kadar eski kudretinde olmasa da ona karşı defansif oynamak hâlâ intiharla eş değer. Monfils, bugün bu ölümcül hatadan ancak üçüncü sette dönebildi. Hâliyle rakibine dört set sonunda boyun eğmekten kurtulamadı.
Nadal, tenis tarihinin gördüğü en iyi defansif geri çizgi oyuncusu. Aynı oyun stilini benimseyenler arasında onun seviyesine yaklaşabilen tek bir tenisçi bile yok. Öyle ki Nadal, kendisine benzeyen bir rakiple karşılaştığında adeta bir hücumcuya dönüşüyor ve normalden daha fazla winner üretiyor.
Demem o ki "Toprağın Ağası"nı devirebilmenin tek yolu agresif oynamaktan geçiyor. Ancak çoğu zaman bu da yeterli olmuyor. İspanyol raketin inanılmaz çabukluğundan ötürü hücum tenisinin kusursuza yakın bir şekilde icra edilmesi gerekiyor. Yine de dengelerin son birkaç yılda biraz değiştini söylememiz lazım. Zira kahramanımız, fizik gücündeki kaçınılmaz düşüşün etkisiyle bir süredir eskisi kadar amansız bir savunma yapamıyor.